28 Şubat 2011 Pazartesi

... şiir!
 
bir arkadaşımın ödevi için çektiği fotoğraflardan bir şiir yazmam gerekiyordu. onu buldum.

güçlü değil geçmişin karşısında adam,
kadının yorgunluğu
tanrınınki gibi, uzak bir sonsuzluktan bakar gibi, yaşlı hayatının yansıması
gücünün değil geçmişinin gölgesinde bırakıyor insanı,
insanın yorgunluğu, benim gibi,
ben ve sen gibi, yorgun biz gibi,
nefretin içinde yüzerken, su gibi narin teninde
umudum güçleniyor ama geçmiş hep orada, hep yeni, acılarım batıyor batıyor batıyor,
senin kadınlığın karşısında, benim adamlığım adam değilken,
tanrılaştırdığım vücudunun içinde değilim, insanlığın
tanrınınki gibi yorgun, tanrınınki gibi iyi sanki,
ölümden değil hayattan korkuyorum, hayat kötü bir hayal gibi gözümü her açtığımda karşımda,
orada beni bekleyen sırlarım değil sonsuzluğum, sonsuzluğum benim gibi kocaman bir yalandan ibaret,
ölümüm bağlı ve güçlü, çekiyor içine doğru,
aşkım yaşlı,
ben güçlü ama narinmişim gibi gözlerine bakıyorum,
suyun içinde, narin teninde yüzüyorum,
tanrıya ulaşıyorum, narin teninde
senliğin içinde, narinliğinde, geçmişin gölgesinde...
... ile!

"- Şimdi, hiç durmayacak gibi süren bir yağmur yağıyor - s e n i  d ü ş ü n ü y o r u m.
[-] - 
Sen b e n i m  d ü ş ü n d ü ğ ü m s ü n... 
- Keşke gerçek olabilseydin; o l a m a d ı n - ne yazık ki..."

""Sen yaralısın - ben de senin yaralarını saracak durumda değilim galiba" dedim."

"Yepyeni bir başlangıçtı, senin ile birlikte yaşamak istediğim, yaşamaya giriştiğim - yepyeni ve e n  baştan.- 
Şimdi, bu hayalın ne denli olanaksız olduğunu kavrıyorum, yavaş yavaş (öteki, evet, "paldır küldür"dü!) - kişi geçirdiği koskocaman yaşamın yükünü omuzundan atıp, nasıl "yepyeni", "en baştan" başlasın ki yaşama : sanki "yeniden doğarak" - b u n u istedim ben; olacağı yoktu - zaten (nitekim) olmadı da...
O l a b i l i r miydi? - Bilmiyorum! Ben, hazır olduğumu söylüyorum; ama bundan da tam emin değilim - a r t ı k...
"Sen hızlandırdın" demiştin bana - ben de "Sen yaaşlattın" desem, şimdi; bunun "olsaydı, olurdu" türünden sonucu ne olur, bilmiyorum : sen de aynı hızı tuttursaydın, tutturmak isteseydin - ne olurdu? - - olur muydu?!: H i ç bilmiyorum... 
Olmadı..."

"O ta önceki yerleşik acı artık katılaştı, kalıcı bir ur haline geldi : onunla d a birlikte yaşamayı, onu da katlanmayı öğrenirim herhalde - olmazsa da, olmaz, zaten!... 
En değerli hayalimdin sen, [-] : k e n d i n i  y ı k t ı n!...
-Elden çıkarmak istemediğin gerçekler vardı, herhalde : bir yarım-yamalak felsefecinin hayali lmak ise, istemedin. Oysa, onun, yaşamında bir kez olsun gerçekleştirdiği, gerçek hale getirebildiği tek hayali olabilirdin - hatta, sanıyorum, b u n u istiyordun da... Hayalden gerçekliğe giden yoldaki adımı atmadın - "Kaçtım" dedin... 
İşte : k a ç t ı ğ ı n  k e n d i n d i - belki de, benim gerçekleşen hayalim olabilseydin, kendi en yoğun gerçekliğin de olabilirdin...
Kim bilir, artık - geçti..."
"[-],
benim içinden çıkmaya (hala) çalıştığım, bir ölçüye kadar (da) becerdiğim, toplumsal çerçevenin kurallarına göre davrandın, hala da öyle yapıyorsun. Sana s ö y l e d i k l e r i m i kavrayıp hesaba katacak yerde, benim yaşamımdaki yerini, ikimizin öteki ilişkilerinden oluşan bir çerçeve içinde görüp bu çerçeveye göre davranıyorsun. Oysa benim istediğim (hep anlatmaya çalıştım bunu sana), saf bir ilişkiydi - ö t e k i l e r i dışarıda tutmak da e l i m i z d e y d i: Hem de herhangi bir şeye i h a n e t etmeden...
[...]
Beni yalnızca b e n olarak yaşamında bana gerçekten ait olabilecek bir yere oturtamadın, oturtmadın - belki, oturtmak istemedin. Benim senin için aynı şeyi yapmaya çalışmamın karşısında da hep başka ilişkiler çıkardın - benimkileri de, kendininkileri de...
(İlişkimiz bir hayli yol almış, birçok şey açıklık kazanmışken, birgün - hatırlıyor musun?- "Benden ne istiyorsun?" gibi saçma bir soru bile sorabildin...)
Gerçekten de: Acaba bugün de anlamış, kavramış durumda mısın, senden "ne istediği"mi?... - Benim için (artık, "o zamanlar" demek zorundayım) nasıl bir d ü ş anlamı taşıdığını; nasıl bir yepyeni o l a n a k olduğunu, nasıl özgür bir g e r ç e k olabileceğini?...
O l a b i l m e k... - Olabilemedin, koyu parıltılı gözlü sevgilim benim...-
Ben v a r d ı m; sen, kendini y o k etmeyi seçtin.
[...]
[...] : işte, ben hala v a r ı m; bütün acıları ölçüp biçip tartarak - sense, kayan bir yıldız gibi hızla uzaklaşıyor; son anda da dönüp bir göz kırpıyorsun, yalnızca..."

Oruç Aruoba

25 Şubat 2011 Cuma

... somewhere between waking and sleeping!

Tinkerbell: You know that place between sleep and awake, the place where you can still remember dreaming? That's where I'll always love you, Peter Pan. That's where I'll be waiting.

24 Şubat 2011 Perşembe

... yalnız kalabalıklar!

şeyla niyego'nun yalnız kalabalıklar sergisinin açılışı var bugün. facebook'tan davet geldi. yazan şey hoşuma gitti.

YALNIZ KALABALIKLAR…

Bazen kendimizle baş başa kalıp, içimizde “kalabalıklar” barındırabilir, kendimize yetebiliriz. İçimize döndüğümüzde ise oradaki sonsuz renkleri, tükenmez gücü ve sınırsız enerjiyi keşfederiz. Aslında hiç de yalnız değilizdir. Sadece kendi zenginliğimizin yeni farkına varmışızdır.
Bazen de kalabalıklarda kendimizi yalnız hissederiz, onca kalabalığın içinde yapayalnız…
Yalnızlıkta “KALABALIK” olmak…
Kalabalıklarda “YALNIZ” olmak…
 
sanırım bu sergiyi görmeliyim ama çekinmiyor değilim.
... sen uyurken!

ekşi sözlük'te takip ettiğim "uyumuycam" yazmış çok hoşuma gitti.

"sen uyurken.. koca bi hikaye yaşadım ben, üstüne bi tur düşündüm, bir o kadarını da kurguladım. uyan da balığa gidelim artık.."

18 Şubat 2011 Cuma

... arha!

"... Hissediyordu. Karanlık el, kalbinin üzerindeki, ömür boyu süren hükmünü geri çekmişti. Ama dağlarda olduğu gibi neşelenemiyordu. Başını kollarına gömerek ağladı; yanakları tuzlu ve ıslaktı. İşe yaramaz bir kötülüğe bağımlı geçirdiği, boşa harcanmış yıllarına ağladı. Acı acı ağladı çünkü özgürdü.
Öğrenmeye başladığı şey aslında özgürlüğün yüküydü. Özgürlük ağır bir yüktür, ruhun yüklenmesi gereken büyük ve garip bir sorumluluk. Kolay değildir. Verilen bir armağan değil, yapılan bir seçimdir; bu seçim de zor bir seçim olabilir. Yol, yukarıya, ışığa doğru çıkar; ama yüklü yolcu oraya hiçbir zaman varamayabilir..."

Bu Blogda Ara