29 Haziran 2011 Çarşamba

... yürüme!

neredeler ki şimdi, bizim için bir zamanlar yaşamsal önemi olan o ötekiler - nerelere gittiler, nerelerde kaldılar: biz, arıyor, soruyor muyuz onları - neyiz ki biz zaten?! - - Anılar, ve anılar, ve anılar, ve unutmalar, ve unutulmuşluklar...
anılarımızı da unuturuz biz zaten - anımsamalarımız, zaten, unutulmuşluklarımızdır: anımsadıklarımız, zaten, çoktan, unuttuklarımız... ancak unuttuklarımızı anımsarız biz zaten: anılarımızı da, zaten, unuturuz; çoktan, unutmuşuzdur.
unuttuklarımız: nereye giderler acaba, nerededirler? - Öyle, unutulmuşlardır diye, toptan, hepten, çekip gitmiş midirler?
- Hayır, tabii ki, izleriz bizdedir, kalır bizde; kalırlar bizde, hiçbir yere gitmezler, gitmiş değillerdir:-
Unuttuklarımız, unutulmazlar zaten...

oruç aruoba - yürüme

20 Haziran 2011 Pazartesi

... lost in the dark!

birisinin sana yaklaşmasından ne kadar korkabilirsin?
önemli olan o kişinin kim olduğu mudur?
yoksa sana yaklaşılması mıdır?
neden hep duvarlarını sonsuz bir yükseklikte örersin? 
hem de bir anda.
belki de hiçbir şey yokken.
sadece ya olursa diye korkarken.
acaba sadece var olan ilişkilerin bozulmasından mı korkarsın?
peki asıl önemlisi
bu hissin ne zaman biteceğini bilmemen değil midir?...

17 Haziran 2011 Cuma

...too much!

It's too much
Too bright
Too powerful

Too much
Too bright
Too powerful

Too much
Too bright
Too powerful

Too much

30 Mayıs 2011 Pazartesi

... cemal süreya!

"önce sevdiğiniz terk eder sizi, ardından uykunuz. sonra ne sevdiğiniz geri gelir, ne de uykunuz."


hoşuma gitti sadece. 
terk edildiğimden değil. 
bayadır terk edilmem mümkün değil zaten.  
ama yine de doğru demiş cemal süreya. 
hep böyle olmaz mı?...

28 Şubat 2011 Pazartesi

... şiir!
 
bir arkadaşımın ödevi için çektiği fotoğraflardan bir şiir yazmam gerekiyordu. onu buldum.

güçlü değil geçmişin karşısında adam,
kadının yorgunluğu
tanrınınki gibi, uzak bir sonsuzluktan bakar gibi, yaşlı hayatının yansıması
gücünün değil geçmişinin gölgesinde bırakıyor insanı,
insanın yorgunluğu, benim gibi,
ben ve sen gibi, yorgun biz gibi,
nefretin içinde yüzerken, su gibi narin teninde
umudum güçleniyor ama geçmiş hep orada, hep yeni, acılarım batıyor batıyor batıyor,
senin kadınlığın karşısında, benim adamlığım adam değilken,
tanrılaştırdığım vücudunun içinde değilim, insanlığın
tanrınınki gibi yorgun, tanrınınki gibi iyi sanki,
ölümden değil hayattan korkuyorum, hayat kötü bir hayal gibi gözümü her açtığımda karşımda,
orada beni bekleyen sırlarım değil sonsuzluğum, sonsuzluğum benim gibi kocaman bir yalandan ibaret,
ölümüm bağlı ve güçlü, çekiyor içine doğru,
aşkım yaşlı,
ben güçlü ama narinmişim gibi gözlerine bakıyorum,
suyun içinde, narin teninde yüzüyorum,
tanrıya ulaşıyorum, narin teninde
senliğin içinde, narinliğinde, geçmişin gölgesinde...
... ile!

"- Şimdi, hiç durmayacak gibi süren bir yağmur yağıyor - s e n i  d ü ş ü n ü y o r u m.
[-] - 
Sen b e n i m  d ü ş ü n d ü ğ ü m s ü n... 
- Keşke gerçek olabilseydin; o l a m a d ı n - ne yazık ki..."

""Sen yaralısın - ben de senin yaralarını saracak durumda değilim galiba" dedim."

"Yepyeni bir başlangıçtı, senin ile birlikte yaşamak istediğim, yaşamaya giriştiğim - yepyeni ve e n  baştan.- 
Şimdi, bu hayalın ne denli olanaksız olduğunu kavrıyorum, yavaş yavaş (öteki, evet, "paldır küldür"dü!) - kişi geçirdiği koskocaman yaşamın yükünü omuzundan atıp, nasıl "yepyeni", "en baştan" başlasın ki yaşama : sanki "yeniden doğarak" - b u n u istedim ben; olacağı yoktu - zaten (nitekim) olmadı da...
O l a b i l i r miydi? - Bilmiyorum! Ben, hazır olduğumu söylüyorum; ama bundan da tam emin değilim - a r t ı k...
"Sen hızlandırdın" demiştin bana - ben de "Sen yaaşlattın" desem, şimdi; bunun "olsaydı, olurdu" türünden sonucu ne olur, bilmiyorum : sen de aynı hızı tuttursaydın, tutturmak isteseydin - ne olurdu? - - olur muydu?!: H i ç bilmiyorum... 
Olmadı..."

"O ta önceki yerleşik acı artık katılaştı, kalıcı bir ur haline geldi : onunla d a birlikte yaşamayı, onu da katlanmayı öğrenirim herhalde - olmazsa da, olmaz, zaten!... 
En değerli hayalimdin sen, [-] : k e n d i n i  y ı k t ı n!...
-Elden çıkarmak istemediğin gerçekler vardı, herhalde : bir yarım-yamalak felsefecinin hayali lmak ise, istemedin. Oysa, onun, yaşamında bir kez olsun gerçekleştirdiği, gerçek hale getirebildiği tek hayali olabilirdin - hatta, sanıyorum, b u n u istiyordun da... Hayalden gerçekliğe giden yoldaki adımı atmadın - "Kaçtım" dedin... 
İşte : k a ç t ı ğ ı n  k e n d i n d i - belki de, benim gerçekleşen hayalim olabilseydin, kendi en yoğun gerçekliğin de olabilirdin...
Kim bilir, artık - geçti..."
"[-],
benim içinden çıkmaya (hala) çalıştığım, bir ölçüye kadar (da) becerdiğim, toplumsal çerçevenin kurallarına göre davrandın, hala da öyle yapıyorsun. Sana s ö y l e d i k l e r i m i kavrayıp hesaba katacak yerde, benim yaşamımdaki yerini, ikimizin öteki ilişkilerinden oluşan bir çerçeve içinde görüp bu çerçeveye göre davranıyorsun. Oysa benim istediğim (hep anlatmaya çalıştım bunu sana), saf bir ilişkiydi - ö t e k i l e r i dışarıda tutmak da e l i m i z d e y d i: Hem de herhangi bir şeye i h a n e t etmeden...
[...]
Beni yalnızca b e n olarak yaşamında bana gerçekten ait olabilecek bir yere oturtamadın, oturtmadın - belki, oturtmak istemedin. Benim senin için aynı şeyi yapmaya çalışmamın karşısında da hep başka ilişkiler çıkardın - benimkileri de, kendininkileri de...
(İlişkimiz bir hayli yol almış, birçok şey açıklık kazanmışken, birgün - hatırlıyor musun?- "Benden ne istiyorsun?" gibi saçma bir soru bile sorabildin...)
Gerçekten de: Acaba bugün de anlamış, kavramış durumda mısın, senden "ne istediği"mi?... - Benim için (artık, "o zamanlar" demek zorundayım) nasıl bir d ü ş anlamı taşıdığını; nasıl bir yepyeni o l a n a k olduğunu, nasıl özgür bir g e r ç e k olabileceğini?...
O l a b i l m e k... - Olabilemedin, koyu parıltılı gözlü sevgilim benim...-
Ben v a r d ı m; sen, kendini y o k etmeyi seçtin.
[...]
[...] : işte, ben hala v a r ı m; bütün acıları ölçüp biçip tartarak - sense, kayan bir yıldız gibi hızla uzaklaşıyor; son anda da dönüp bir göz kırpıyorsun, yalnızca..."

Oruç Aruoba

Bu Blogda Ara