5 Temmuz 2010 Pazartesi

... let it be!

bayadır doğru düzgün yazmıyorum buralara. aslında yazacak çok şeyim olmasına rağmen yazamıyorum çünkü yaşadıklarımı kelimelere dökemiyorum. ilginç bi durum. hemen yazmak isterdim ben eskiden.

özel ve güzel bir şey yaşıyorum. ilk defa. bu kadar benimsenmek, korunmak, kollanmak ve özlenmek. ilk defa olan şeyler bunlar. birisinin ailesi olabileceğimi, birisinin benim için böyle hissedebileceğini hiç sanmazdım. yani hayal ederdim, ümit ederdim ama gerçek olabileceğine pek de inanmazdım. çok değişik.

hızlı gelişiyor bazı şeyler ama yine de içime sine sine gidiyor herşey. öyle memnunum ki şu anda. seviyorum, seviliyorum. hep dilediğim şeyler şu anda teker teker karşıma çıkıyor. üç ay lanetini de atlatırsam çok daha mutlu olucam sanırım :)

ayrıca çok özlüyorum. hatta bok gibi özlüyorum. eşşek gibi özlüyorum. bu kadar kısa sürede bu kadar büyük bir şey çok inandırıcı gelmiyor bazı insanlara ama bana geliyor, ona geliyor, bu da bize yetiyor. ya "biz" demek bile ne güzel bir şeymiş ya! 

şimdilik özlem konusunda sakin davranmaya çalışıyorum ama günler geçtikçe asabileştiğimi hissediyorum. sinirlerim hafiften bozulmaya başladı. ama eninde sonunda gelecek, bana kocaman sarılıp bırakmicak, ben biliyorum :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu Blogda Ara